Boxtel beweegt

Boxtel beweegt: van systeemwereld naar echt contact

Onder het motto Let’s move zijn ambtenaren, professionals, inwoners en jongeren in beweging gekomen om samen meer voor elkaar te krijgen in Boxtel. Jongeren die thuis op de bank verpieteren krijgen een buddy en kwetsbare jongeren spelen nu mee bij de reguliere voetbalclub. Waarom lukt het nu wél?

Op het terrein van De La Salle in Boxtel wonen jongeren met een licht verstandelijke beperking gecombineerd met gedragsproblemen en/of psychiatrische problematiek. Hoe kunnen deze jongeren meedoen in de maatschappij en hoe maken ze de stap naar een woning buiten het terrein als ze volwassen zijn? Ambtenaren van de gemeente, hulpverleners van de Koraal Groep, de stichting waar De La Salle onder valt, en de jongeren zelf zijn donderdag 30 juni bij elkaar gekomen om te laten zien hoe zij in beweging zijn gekomen. Waarom lukt het nu wel om dingen voor elkaar te krijgen?

Jongeren praten mee

Christel Bongers, directeur van De La Salle, vertelt dat het grote verschil met vroeger is dat jongeren nu mogen meepraten en meebeslissen. Uit gesprekken met de jongeren op het terrein kwamen tien kernwaarden naar voren. Bongers: ‘Zo willen de jongeren dat er naar ze geluisterd wordt, dat we mét ze praten en niet tegen ze, dat we ze serieus nemen en dat we ze zoveel mogelijk zelf laten doen.’ Deze kernwaarden vormen voortaan de richtlijn voor professionals en ambtenaren. Gijs Schampers, jeugdverbinder van de gemeente Boxtel, vertelt dat deze kernwaarden inmiddels ook zijn eigen kernwaarden zijn. ‘Met deze waarden in het achterhoofd ontstaat er echt contact, in plaats van me te verschuilen achter een administratief systeem.’ Wat helpt, is dat hij van Gerard Schönfeld, programma manager sociaal domein, alle ruimte krijgt. Schönfeld: ‘Ik ben ervan overtuigd dat professionals dan betere oplossingen vinden. Op voorhand zeg ik niet wat het moet opleveren. Ik geloof erin dat als we nu investeren in deze jongeren, ze straks niet in de kaartenbak belanden.’

Buddy’s bellen aan

Lisa (17) woont in een woongroep op het terrein. Op den duur wil ze weer bij haar ouders gaan wonen. Ook wil ze een opleiding volgen tot dierenartsassistent. Salim (18) daarentegen heeft geen idee hoe hij zichzelf moet motiveren om iets te doen. ‘Al tachtig mensen hebben me gevraagd wat ik leuk vindt, maar ik weet het gewoon niet.’ De aanwezige hulpverleners kunnen het niet verkroppen dat een achttienjarige nutteloos en doelloos rondhangt.

Ook buiten het terrein wonen jongeren die geen opleiding volgen, niet werken en geen uitkering krijgen. In ambtenarenjargon: ‘jongeren die uit beeld zijn’. Op deze lijst staan zo’n dertig namen. Buddy’s zoals Mijke Mol bellen aan bij deze adressen. Inmiddels hebben de buddy’s al veertien jongeren bereikt. Mol: ‘We gaan terug naar de basis, schuiven alle doelen opzij. We proberen in contact te komen door náást iemand te gaan staan en te luisteren waar de behoefte ligt.’

Voetbaltrainers leren over ADHD

Om ervoor te zorgen dat jongeren van De La Salle ook participeren in de rest van Boxtel werden er contacten gelegd met verenigingen. Twan Verkrieken van voetbalclub R.K.S.V. Boxtel zag hoe sommige trainers niet konden omgaan met de jongens van De La Salle. ‘Het zijn goedwillende ouders, geen geschoolde pedagogen.’ Om de trainers op weg te helpen, organiseerde Verkrieken presentaties over ADHD. Ook nodigde hij jongeren uit voor een proeftraining. ‘Vaak kwamen ze niet opdagen. Bleek dat ze mijn mail niet hadden ontvangen omdat ze inmiddels in een andere woongroep zaten.’ Doordat hij er een jaar achteraan zat, voetballen er inmiddels vijftien jongeren van De La Salle bij de reguliere voetbalclub. Twaalf meer dan een jaar geleden.

Huurwoning in ruil voor tegenprestatie

Ook Ralf Gulikers van Woonstichting St. Joseph is bereid zijn handen uit de mouwen te steken voor deze doelgroep. Samen met de jongeren inventariseerde hij hun woonwensen en budget. ‘De nieuwe Woningwet maakt het ingewikkeld om passend op maat te huisvesten. Toch zoek ik speelruimte om de komende jaren vijf à tien jongeren te kunnen huisvesten. De woonstichting zou deze jongeren voorrang kunnen geven en dat vastleggen in afspraken.’ Gulikers stelt voor om daar wel wat tegenover te stellen. ‘De helft van onze bewoners is 55+. Er zijn vast jongeren die handig zijn met computers. Kunnen zij deze senioren misschien helpen?’  

Doorgaan met vrijwilligerswerk

Jordy (21) is net verhuisd naar een woning buiten het terrein, samen met zijn vriendin. Nu krijgt hij via Skype begeleiding op afstand. ‘De overstap naar een vervolgplek was lastig, systemen sluiten niet op elkaar aan.’ Toch is er geluisterd naar zijn wensen. ‘Ik mag doorgaan met mijn vrijwilligerswerk bij De La Salle: ik begeleid jongens met het produceren van muziek en draai plaatjes in de DJ-club. Daar word ik echt blij van.’